

Vakmanschap en persoonlijke aandacht
Regio Zuid bestaat uit 53 leden. Onze leden zijn over het algemeen werkzaam als modevakschoolhouder en/of kleermaker, maar ook op de regionale opleidingscentra en gewoon als coupeuse die hobbymatig in het vak zijn geïnteresseerd.
Ieder jaar organiseert de regiocommissie, die gevormd wordt door een 5-tal leden, gemiddeld 8 studie-avonden en een excursie ter afsluiting van het seizoen. De studie-avonden worden gehouden in Tilburg in De Twern - Zuiderkwartier aan de Wassenaerlaan 38.
Tijdens de studieavonden passeert er een grote diversiteit aan onderwerpen de revue. Dit kunnen technische onderwerpen zijn zoals kantverwerking, tekenen van een reverskraag met ronde breuklijn of het uittekenen van diverse mouwen. Daarnaast komen er onderwerpen aanbod die aan de mode en het modevak verwant zijn, denk hierbij aan het maken van bijzondere sieraden of de invloed van kleuren.
De avonden worden verzorgd door collega’s, die zich gespecialiseerd hebben in een bepaald onderdeel van het kleermakersvak of een gastspreker. Naast het opdoen van nieuwe ideeën en kennis, is het prettig om kennis te maken met collega’s die werkzaam zijn in je directe omgeving. En natuurlijk is het ook de gelegenheid om op hoogte te blijven van vernieuwingen binnen het kleermakersvak. Voor meer informatie over de te behandelen onderwerpen en onze studieavonden, kijk u dan op de agenda op deze website.
Bent u nieuwsgierig geworden hoe een studieavond verloopt, of wilt u er een bijwonen: Neem gerust vrijblijvend contact op met het regio secretariaat.
U bent van harte welkom!
Verslag regio avond 9 maart - Geeske Kruseman
Geeske doet al jaren onderzoek naar de kleding uit 1600 voor man en vrouw. Veel kennis doet ze op uit boeken die over dit onderwerp bestaan maar ook kan veel info gehaald worden uit schilderijen uit die tijd en uit geschriften. Een goede bron is het Leids Weversmuseum. Ze probeert te achterhalen wie op de maatschappelijke ladder welke kleding droeg en hoe de kleding gedragen en hoe ze gemaakt werd. In een vereniging met gelijk geïnteresseerden doet ze veel kennis op maar ook houden ze bijeenkomsten in de kleding uit die tijd, ook om anderen te laten zien hoe het een en ander ontstaan is.
Ze werkt veel samen met musea en probeert alle kleding origineel na te maken met de daarbij behorende stoffen en natuurlijke kleuren. Dat is natuurlijk moeilijk maar internet kan daar goed bij helpen en veel komt van tips uit de groep geïnteresseerden.
Jolien Sturm, lid van zuid, is op deze manier bezig met Zeeuwse klederdrachten en de lezing was ondanks het tijdsverschil voor haar heel herkenbaar en leverde haar goede tips op over boeken en adressen voor stoffen. Geeske bracht de voordracht heel levendig door zich aan te kleden als vrouw uit 1600 en gedurende de lezing veranderde ze in een “man”, qua kleding.
De armoedige omstandigheden in die tijd voor vrouwen vooral, dwong hun er soms toe travestie toe te passen. Door zich als man voor te doen konden ze in leger of scheepsvaart vaker een beter betaald baantje vinden. Dat mannen vaak beter betaald worden dan vrouwen is dus al ver terug in de tijd een feit! Begrijpelijk leidde dat niet altijd tot succes maar er bestaan ook scheepsboeken waarin vermeld wordt dat een vrouw pas na 15 jaar scheepskok te zijn geweest, na haar dood ontmaskerd werd!
Het was een leuke en interessante avond. Daarom erg jammer dat er maar 13 mensen aanwezig waren waarvan ook nog 2 als gast.
Meer interesse? Kijk op www.wevershuis.nl en je vind Geeske Kruseman.
Ze werkt veel samen met musea en probeert alle kleding origineel na te maken met de daarbij behorende stoffen en natuurlijke kleuren. Dat is natuurlijk moeilijk maar internet kan daar goed bij helpen en veel komt van tips uit de groep geïnteresseerden.
Jolien Sturm, lid van zuid, is op deze manier bezig met Zeeuwse klederdrachten en de lezing was ondanks het tijdsverschil voor haar heel herkenbaar en leverde haar goede tips op over boeken en adressen voor stoffen. Geeske bracht de voordracht heel levendig door zich aan te kleden als vrouw uit 1600 en gedurende de lezing veranderde ze in een “man”, qua kleding.
De armoedige omstandigheden in die tijd voor vrouwen vooral, dwong hun er soms toe travestie toe te passen. Door zich als man voor te doen konden ze in leger of scheepsvaart vaker een beter betaald baantje vinden. Dat mannen vaak beter betaald worden dan vrouwen is dus al ver terug in de tijd een feit! Begrijpelijk leidde dat niet altijd tot succes maar er bestaan ook scheepsboeken waarin vermeld wordt dat een vrouw pas na 15 jaar scheepskok te zijn geweest, na haar dood ontmaskerd werd!
Het was een leuke en interessante avond. Daarom erg jammer dat er maar 13 mensen aanwezig waren waarvan ook nog 2 als gast.
Meer interesse? Kijk op www.wevershuis.nl en je vind Geeske Kruseman.
13 januari 2012 - Coleta Smetsers over de toga
Coleta verzorgde de eerste regioavond van 2012 met een voordracht over het maken van toga’s voor hoogleraren. Nadat Coleta door de TU in Eindhoven was benaderd met de vraag of zij toga’s kon maken is ze zich in dit onderwerp verder gaan verdiepen. Na ruim 2 jaar en ongeveer 13 toga’s verder heeft ze ruim ervaring opgedaan over hoe een toga er uit moet zien en welke materialen gebruikt worden om tot een mooi resultaat te komen.
Eerst werd de geschiedenis van de toga besproken en het gebruik geïllustreerd met krantenfoto’s, artikelen en persoonlijke foto’s.
Een toga, soms ook tabbaard genoemd, is een wijd, lang gewaad dat gedragen wordt door hoogwaardigheidsbekleders. Deze ceremoniële kledij benadrukt hun waardigheid en hun ambt. De tabbaard [of tabbert of tabberd] of toge werd vroeger door mannen als een soort kamerjas over hun kleding gedragen en werd daarbij vaak afgezet met randen bont. Het lange gewaad met de wijd uitlopende onderrok die in die tijd door vrouwen werd gedragen werd ook tabbaard genoemd. Het woord verwerd later tot een algemeen woord voor alle soorten lang uitlopende wijde gewaden, zoals die van Sinterklaas.
Hoogleraren en de pedel dragen een toga tijdens ceremoniële gelegenheden, bijvoorbeeld bij een promotie of bij de opening van het academisch jaar. Deze verschillen in Nederland tussen de universiteiten qua ontwerp en kleur.
De universitaire toga gaf in de late middeleeuwen ook zijn naam aan de Noblesse de Robe oftewel de ambtsadel.
Coleta gaf uitleg over hoe de toga tot stand komt vanaf het eerste begin. Een pasmantel op een “proefpersoon” liet zien waar correcties en maatveranderingen gedaan kunnen worden. Daarna gaf zij uitleg over de te gebruiken materialen en stofkeuzes. Ook het binnenwerk en de rijke versiersels kwamen aan bod. Het model is per universiteit verschillend maar moet aan een aantal vaste voorwaarden voldoen.
Ook de bijbehorende hoofdbedekking maakt ze zelf. Het blijkt maar weer dat je zelf op zoek moet naar de meest geschikte materialen en zelf moet uitvinden hoe je aan een opdracht het beste voldoet. Zelfs het gedeeltelijke gebruik van raamlamellen bleek een uitkomst!
Inmiddels heeft ze zoveel ervaring opgedaan dat voor haar de knelpunten goed duidelijk zijn en zij daar nu haar voordeel van heeft. Het was een hele interessante lezing waaruit blijkt dat je jou vakmanschap heel creatief moet maar ook kunt gebruiken, en dat een dergelijke opdracht ook een grote uitdaging kan zijn.
Hélène Lemmens
Eerst werd de geschiedenis van de toga besproken en het gebruik geïllustreerd met krantenfoto’s, artikelen en persoonlijke foto’s.
Een toga, soms ook tabbaard genoemd, is een wijd, lang gewaad dat gedragen wordt door hoogwaardigheidsbekleders. Deze ceremoniële kledij benadrukt hun waardigheid en hun ambt. De tabbaard [of tabbert of tabberd] of toge werd vroeger door mannen als een soort kamerjas over hun kleding gedragen en werd daarbij vaak afgezet met randen bont. Het lange gewaad met de wijd uitlopende onderrok die in die tijd door vrouwen werd gedragen werd ook tabbaard genoemd. Het woord verwerd later tot een algemeen woord voor alle soorten lang uitlopende wijde gewaden, zoals die van Sinterklaas.
Hoogleraren en de pedel dragen een toga tijdens ceremoniële gelegenheden, bijvoorbeeld bij een promotie of bij de opening van het academisch jaar. Deze verschillen in Nederland tussen de universiteiten qua ontwerp en kleur.
De universitaire toga gaf in de late middeleeuwen ook zijn naam aan de Noblesse de Robe oftewel de ambtsadel.
Coleta gaf uitleg over hoe de toga tot stand komt vanaf het eerste begin. Een pasmantel op een “proefpersoon” liet zien waar correcties en maatveranderingen gedaan kunnen worden. Daarna gaf zij uitleg over de te gebruiken materialen en stofkeuzes. Ook het binnenwerk en de rijke versiersels kwamen aan bod. Het model is per universiteit verschillend maar moet aan een aantal vaste voorwaarden voldoen.
Ook de bijbehorende hoofdbedekking maakt ze zelf. Het blijkt maar weer dat je zelf op zoek moet naar de meest geschikte materialen en zelf moet uitvinden hoe je aan een opdracht het beste voldoet. Zelfs het gedeeltelijke gebruik van raamlamellen bleek een uitkomst!
Inmiddels heeft ze zoveel ervaring opgedaan dat voor haar de knelpunten goed duidelijk zijn en zij daar nu haar voordeel van heeft. Het was een hele interessante lezing waaruit blijkt dat je jou vakmanschap heel creatief moet maar ook kunt gebruiken, en dat een dergelijke opdracht ook een grote uitdaging kan zijn.
Hélène Lemmens
16 december 2011 - Rode draad: Irma Zwinkels.
Deze avond was heel uitgebreid voorbereid door Irma Zwinkels. Vanaf haar jeugd tot nu, op 72 jarige leeftijd, liet ze een presentatie zien van haar belangstelling voor het kleermakersvak.
Bij de PowerPoint presentatie van kleding door de jaren heen, had zij nog rekken vol met de originele kleding bewaard en konden we zien en voelen hoe alles toen gemaakt werd. Zonder stoomijzers, plakbinnenwerk en dergelijke waren er heel andere mogelijkheden om resultaten te bereiken. Alles werd gecompleteerd met bijpassende hoeden en versiersels. Duidelijk is eveneens dat in de mode veel soorten van mouwen-, kragen- of snitbewerkingen door de jaren terug komen. Retro is dus niets nieuws, misschien alleen het woord. Ook de technische verwerkingen van modellen waren aanwezig in de originele opleidingmappen van de Rotterdamse Snijschool. Een heel waardevolle verzameling aan voorbeelden uit het kleermakersvak op alle gebied. De aanwezigen zijn na de lezing zelf in de materialen, patronen gaan grasduinen en de kledingstukken gaan bekijken en bespreken.
Als verrassing voor Irma kreeg zij als eerste lid een herinneringsplaatje kreeg voor het 25 jarig lidmaatschap van de BvK, aangeboden door de commissie van regio Zuid. Onze Regio vind deze mijlpaal toch wel een moment om even bij stil te staan en hebben daarom voor deze gelegenheid herinneringsplaatjes laten maken.